آیا رژیم غذایی و ورزش می توانند دیابت نوع ۲ را معکوس کنند

به گزارش مطب نما، در حالیکه تشخیص دیابت در بین بزرگسالان جوان تر رو به افزایش است، در صورت عدم درمان، این افراد برای چندین دهه با خطر بالای مبتلا شدن به عوارضی همچون بیماری های قلبی و نارسایی کلیوی مواجه خواهند

به گزارش مطب نما به نقل از سیانان، در مطالعه ای جدید، بررسی گردید که آیا تلفیقی از کاهش وزن شدید و ورزش های برنامه ریزی شده می تواند منتج به بهبودی دیابت نوع ۲ با آغاز سریع شود یا خیر.
پژوهشگران ۹۶ بزرگسال ۱۸ تا ۴۵ ساله را که گرفتار چاقی بودند و در ۶ سال قبل تشخیص دیابت نوع ۲ برای آنها ثبت شده بود، مورد مطالعه قرار دادند. میانگین سنی شرکت کنندگان حدود ۳۸ سال بود و آنها بطور متوسط کمی بالاتر از دو سال با دیابت زندگی کرده بودند. این کارآزمایی بالینی کوچک در کشورهای کانادا و بریتانیا انجام شد.
دکتر «لیانا ون»، کارشناس حوزه سلامت و تندرستی، می گوید: «دیابت نوع ۲ با آغاز سریع به مواردی اطلاق می شود که قبل از ۴۵ سالگی تشخیص داده می شوند. این نوع دیابت به طور معمول سریع تر از دیابتی که در سنین بالاتر تشخیص داده می شود، پیشرفت می کند و با خطر بیشتری برای بروز عوارض همراه می باشد.»
فردی که در ۳۰ سالگی به این بیماری مبتلا می شود، ممکنست دهه ها با دیابت زندگی کند. در این مدت، بالا بودن قند خون می تواند به رگ های خونی، اعصاب، کلیه ها و چشم ها صدمه برساند. همچنین، بزرگسالان جوان تری که به دیابت نوع ۲ مبتلا هستند، با خطر بیشتر مبتلا شدن به بیماریهای قلبی-عروقی و مرگ زودرس روبرو هستند.
تحقیقات پیشین نشان داده اند که کاهش وزن می تواند منتج به بهبودی دیابت نوع ۲ شود، اما بیشتر آن مطالعات بر روی بزرگسالان مسن تر متمرکز بوده اند. در این مطالعه، پژوهشگران قصد داشتند بدانند آیا این رویکرد برای بیماران جوان تر که بیماری در آنها ممکنست تهاجمی تر باشد، نیز مؤثر است یا خیر. همچنین، این تیم بررسی کرد که آیا افزودن ورزش های تحت نظارت (شامل تمرینات قدرتی) می تواند به حفظ توده عضلانی در طول دوره کاهش وزن سریع کمک نماید.
شرکت کنندگان بطور تصادفی به دو گروه تقسیم شدند: گروه رژیم غذایی فشرده و برنامه ورزشی یا گروه مراقبت های پزشکی معمول، به این معنا که آنها درمان خویش را با عرضه کننده خدمات درمانی خود ادامه دادند. بعد از شش ماه، ۵۴٪ از شرکت کنندگان در گروه مداخله به بهبودی دیابت رسیدند، در حالیکه تنها ۴٪ از آنها مراقبت های معمول را دریافت نمودند.
بهبودی به عنوان سطح هموگلوبین A۱c زیر ۶.۵٪، آستانه تشخیص دیابت، بدون مصرف داروهای کاهنده قند خون حداقل به مدت سه ماه تعریف شد. (هموگلوبین A۱c نشان دهنده میانگین اندازه گیری قند خون در یک دوره زمانی است و یک معیار استاندارد برای تشخیص دیابت و اثربخشی درمان است.)
شرکت کنندگان گروه مداخله همین طور کاهش قابل توجهی در چربی بدن را تجربه کردند و تقریبا ۷.۵ کیلوگرم بیش از اشخاصی که مراقبت های معمول را دریافت می کردند، وزن کم کردند. آنها همین طور آمادگی قلبی تنفسی شان افزوده شد که نشان دهنده ضربان قلب در حالت استراحت پایین تر و بهبود ظرفیت ورزشی بود.
در طول ۱۲ هفته اول، افراد گروه مداخله از یک رژیم غذایی تحت نظارت پیروی کردند که کالری دریافتی را به ۸۰۰ تا ۹۰۰ کالری روزانه محدود می کرد. برای دو هفته اول، این افراد فقط جایگزین های غذایی مصرف می کردند، سپس یک وعده غذایی معمولی را روزانه در حالیکه کالری هدف را حفظ می کردند، گنجاندند. از هفته سوم، شرکت کنندگان گروه مداخله در دو جلسه ورزشی هفتگی شرکت کردند که فعالیت هوازی را با تمرین مقاومتی با بهره گیری از وزنه یا دستگاه های ورزشی ترکیب می کرد. آنها همین طور هر هفته یک جلسه تمرین هوازی سوم را بطور مستقل انجام می دادند.
در طول ۱۲ هفته آخر، شرکت کنندگان کم کم با هدف حفظ کاهش وزن به رژیم غذایی معمولی بازگشتند. آنها بطور مستقل به ورزش ادامه دادند و از متخصصان تغذیه و ورزش حمایت مداوم دریافت نمودند. پزشکان قند خون و فشار خون شرکت کنندگان را در طول برنامه کنترل کردند و در صورت نیاز داروها را تنظیم کردند.
افرادی که بدنبال تکرار این نتایج هستند باید درک کنند که مداخله چقدر شدید بوده است. محدودیت کالری شدید بود و پیروی ایمن از آن برای خیلی از افراد دشوار خواهد بود. جلسات ورزشی نیز دشوار بودند و تنها ۴۰ درصد از شرکت کنندگان توانستند تمامی معیارهای پژوهش برای پایبندی به برنامه را رعایت نمایند. این مطالعه در سه مرکز تخصصی و با پشتیبانی مستمر پزشکان، متخصصان تغذیه و کارشناسان ورزش انجام شد. معین نیست که آیا در شرایط معمول بالینی که افراد ممکنست به چنین منابعی دسترسی نداشته باشند، می توان به نتایج مشابهی رسید یا خیر.
به طور خاص، رژیم غذایی کم کالری مورد استفاده در این مطالعه نباید بدون نظارت دقیق پزشک صورت گیرد. اشخاصی که انسولین یا داروهای خوراکی به نام سولفونیل اوره مصرف می کنند، می توانند با کاهش شدید مصرف غذا، قند خونشان بطور خطرناکی پایین بیاید.
برای فعالیت بدنی، ۱۵۰ دقیقه ورزش هوازی با شدت متوسط هفتگی سفارش شده را درنظر بگیرید. حداقل دو بار در هفته تمرینات مقاومتی را اضافه کنید، با تمریناتی که گروههای عضلانی اصلی را هدف قرار می دهند. چنین تغییراتی می تواند پیشرفت دیابت را کُند کرده و از عوارض جلوگیری نماید، حتی اگر آنرا معکوس نکند.
عضله نقش برجسته ی در تنظیم قند خون دارد. پس از غذا خوردن، انسولین به انتقال گلوکز از جریان خون به سلول های عضلانی کمک می نماید، جایی که می تواند برای انرژی استفاده گردد یا ذخیره شود. در افراد دچار دیابت نوع ۲، مقاومت به انسولین این پروسه را کم اثرتر می کند. ورزش به عضلات کمک می نماید تا گلوکز را جذب کنند و حساسیت آنها به انسولین را بهبود می بخشد، که می تواند منتج به تنظیم بهتر سطح قند خون شود.
یک برنامه منظم تمرین قدرتی یک مزیت مهم دیگر نیز دارد: این فعالیت به حفظ عضلات در طول کاهش وزن کمک می نماید. وقتی افراد مقدار قابل توجهی وزن کم می کنند، به طور معمول هم چربی و هم عضله از دست می دهند. این از دست دادن توده عضلانی ممکنست مشکلات خاصی را برای افراد دچار دیابت نوع ۲ بوجود آورد، که درحال حاضر در معرض خطر اختلال در عملکرد عضلات و ضعف زودرس هستند. حفظ عضلات می تواند به حفظ قدرت بدنی و سلامت متابولیک کمک نماید.
در این مطالعه، شرکت کنندگان در گروه مداخله، مقادیر قابل توجهی چربی را بدون از دست دادن توده عضلانی قابل توجه بیشتر در مقایسه با اشخاصی که مراقبت های معمول را دریافت می کردند، از دست دادند. یافته قابل توجه دیگر این است که افراد گروه مداخله فشرده، قدرت گرفتن اشیا توسط آنها تقریبا ۸٪ بهبود یافت، که نشان میدهد عضلات آنها حتی با کاهش وزن قوی تر شده اند. این یافته ها از سفارش هایی برای گنجاندن تمرینات مقاومتی در کنار ورزش هوازی، خصوصاً هنگامی که چنین کاهش وزن سریعی وجود دارد، پشتیبانی می کند.

در این زمان، بالا بودن قند خون می تواند به رگ های خونی، اعصاب، کلیه ها و چشم ها آسیب برساند. همچنین، بزرگسالان جوان تری که به دیابت نوع ۲ مبتلا هستند، با خطر بیشتر مبتلا شدن به بیماری های قلبی-عروقی و مرگ زودرس روبرو هستند. تحقیقات پیشین نشان داده اند که کاهش وزن می تواند منجر به بهبودی دیابت نوع ۲ شود، اما بیشتر آن مطالعات بر روی بزرگسالان مسن تر متمرکز بوده اند. آنها به طور مستقل به ورزش ادامه دادند و از متخصصان تغذیه و ورزش حمایت مداوم دریافت نمودند.

1405/08/18

10:23:41

0.0 / 5

تگهای خبر: بدن , بیمار , بیماری , پزشک

این مطلب مطب نما را می پسندید؟

(0)

تازه ترین مطالب مطب نما

نظرات بینندگان مطب نما در مورد این مطلب

نظر شما در مورد این مطلب

نام:

ایمیل:

نظر:

سوال:

= ۳ بعلاوه ۳