تعزیه فقط شرح مصیبت و برای گریه نیست به گزارش مطب نما، هاشم فیاض، یک سال قبل از درگذشتش (1382) در گفتگویی بلند با شماره 63-62 مجله «نمایش» در جواب اینکه «اکثر مردم گمان می کنند تعزیه فـقط شـرح مصیبت ها است و برای گریه کـردن...» اظهار داشت: «نه، این طور نیست. ما تعزیه عروسی قریش داریم که همه اش خنده است، حتی دایره هم می زنند، تعزیه مختار هم همینطور است.» به گزارش مطب نما به نقل از خبر آنلاین، هاشم فیاض، مخالف خوان زبردست و شبیه گردانِ مسلط که ۲۱ اسفند ۱۳۸۳ درگذشت، آخرین بازمانده تعزیه خوانان تکیه دولت بود. او که ابتدا، سکینه می خواند و بـعد عـلی اکبر و بعدتر مخالف خوان شد، از شاگردان میرغم (سیدکاظم کاشانی، از تعزیه خوانان دوره قاجار و پهلوی اول) فرزند میرعزا (سیدمصطفی کاشانی از تعزیه خوانان دوره ناصرالدین شاه) بود؛ هم در تـعزیه خوانی و هم در تعزیه گردانی. هاشم فیاض، یک سال قبل از درگذشتش (۱۳۸۲) در گفت و گویی بلند به صحبت با شماره ۶۳-۶۲ مجله «نمایش» نشست. وی در این گفت و گو در جواب اینکه «اکثر مردم گمان می کنند تعزیه فـقط شـرح مصیبت ها است و برای گریه کـردن...» اظهار داشت: «نه، این طوری نیست. ما تعزیه عروسی قریش داریم که همه اش خنده است، حتی دایره هم می زنند، تعزیه مختار هم همچنین است.» پاسخ فیاض به این سؤال که «چرا کمتر از ایـن مـجالس خوانده می شود؟» توضیح داد: «چون بـاید بـه مناسبت باشد، به روزش بخورد تا بخوانند. مثل تولد حضرت علی (ع) و... امام جعفر صادق فرموده است: شیعه های ما افرادی هستند که در عزا گریه دارند و در میلاد خنده، شیعیان را از این جا بشناسید.» محمدعلی (هاشم) فیاض که در لیست نسخ تـعزیه مـوجود در واتـیکان از او با نام «هاشم شمر» یا «هاشم شمرخوان تهرانی» هم یاد شده است ضمن اشاره به آنچه در تکیه دولت می گذشت، اظهار داشت: «در تکیه دولت هر وقـت تولد بود تعزیه شاد و خنده دار می خواندند و هر وقت هم عزا بود تعزیه گـریه دار. در طول سال تعزیه بـود. قـدیم مثل حالا تلویزیون نبود. در تهران یک خیمه شب بازی بود، یک سیاه بازی و یک تعزیه. همین! ۴۰۰-۳۰۰ سال نمایش ایرانی همین بود، نه مثل حالا که هر گوشه ای یک صدایی می دهد.» داود فتحعلی بیگی در کتاب «روزشمار شبیه خوانی؛ به روایت هاشم فیاض» با همکاری سمانه کاظمی و مهدی صفاری نژاد که تیرماه ۱۳۹۰ هم زمان با پانزدهمین جشنواره بین المللی نمایش های آینی- سنتی توسط انتشارات نمایش انتشار یافت، جایی در مقدمه، ضمن اشاره به اینکه «بدون اغراق و به اقرار اغلب تعزیه خوانان، استاد فیاض در ایفای نقش های مضحک سرآمد و کم نظیر بود» چنین ادامه می دهد: «در تعزیه «خروج مختار» چند نقش می پوشید با جلوه های مختلف. تعزیه «خروج مختار» را بعد از گردآوری متون مختلف، در چهار بخش تنظیم کرده بود. در مجلس اول، ایاز شبگرد را می خواند. یک نیم ماسک پلاستیک (سبیل و عینک و دماغ گنده) بصورت می زد و یک شیشه پلاستیک به کمر می بست. این هیئت و هیبت حکایت از آن داشت که عناصر مضحکه را خوب می شناخت. چونکه بستن شمشیر پلاستیکی بر کمر یک مرد درشت اندام، آن هم در مقام رئیس شبگردهای کوفه، در زمان زمامداری حاکم سفاکی چون ابن زیاد و دوره حکومت نظامی (قبل از خروج مختار) بی گمان هجو آن شخصیت بود. در مجلسی دیگر از «خروج مختار»، جاسوس را می خواند و لال بازی درمی آورد و تماشاگر را از خنده روده بُر می کرد. در یک مجلس، نقش ابن سعد را به عهده می گرفت که در لباس زنانه قصد فرار از کوفه را داشت و در مجلسی دیگر، ابوخلیقِ متظاهر به دیوانگی را به تماشا می گذاشت....» منبع: matabnama.ir 1405/04/05 11:29:19 0.0 / 5 52 تگهای خبر: بو , عروس این مطلب مطب نما را می پسندید؟ (0) (0) X تازه ترین مطالب مطب نما احضار الناز شاکردوست به دادگاه انقلاب آسم شدید اغلب با سایر مشکلات جدی سلامتی هم راه است راب راینر برای آخرین بار ترامپ را به سخره گرفت خدمت رسانی گسترده بیمارستان ساسان در مراسم وداع با رهبر شهید انقلاب نظرات بینندگان مطب نما در مورد این مطلب نظر شما در مورد این مطلب نام: ایمیل: نظر: سوال: = ۶ بعلاوه ۳