مسن ترین نامزد تونی تاریخ در آستانه ثبت رکورد مطب نما: با نزدیک شدن به اعلام نامزدهای جوایز تونی ۲۰۲۶ در روز سه شنبه ۵ مه، رقابتی نفس گیر و تاریخی در برادوی در جریان است. در حالیکه برگشت «اسکات رودین»، تهیه کننده جنجالی، بعد از چهار سال تبعید به یکی از بحث برانگیزترین موضوعات این فصل تبدیل گشته، بازیگرانی چون «لوری متکالف» در آستانه ثبت رکوردی بی سابقه با احتمال نامزدی دوگانه تونی و امی، و «جون اسکوئیب» ۹۶ ساله در آستانه تبدیل شدن به مسن ترین نامزد تاریخ تونی قرار دارند. از طرفی، «رز بیرن» می تواند با نامزدی همزمان اسکار، تونی و امی به جمعی فوق العاده نادر بپیوندد و «لی میشل» بعد از دو دهه انتظار، شانس اولین نامزدی خودرا با نمایش «شطرنج» تجربه می کند. به گزارش مطب نما به نقل از خبر آنلاین، نامزدهای جوایز تونی ۲۰۲۶ روز سه شنبه ۵ مه اعلام خواهند شد؛ این رویداد یکی از رقابتی ترین فصل های برادوی در سالیان اخیر را به انتها می رساند و دور تازه ای از هیجان را به چرخه جوایز تزریق می کند. بازگشت نمایش «رگ تایم» در لینکلن سنتر تیتر احیانا بیشترین تعداد نامزدی را دریافت خواهد نمود و احیانا شش بازیگر از این نمایش نامزد خواهند شد، هم راستا با هشت نامزدی پیشتاز این نمایش در جوایز دراما دسک. در عین حال، اجرای پرزرق وبرق «پسران گمشده» به کارگردانی مایکل آردن هم امکان دارد توجه رای دهندگان را جلب نماید. همین طور نباید نمایش های «دو غریبه (کیکی را در سراسر نیویورک حمل می کنند)»، «گربه ها: باله جلیکل»، «اشمیگادون!» و «تایتانیک» را فراموش کرد که هر کدام در چندین رشته نامزدی دریافت خواهند کرد. در قسمت نمایش های غیرموزیکال، هفتمین تولید برادوی از «مرگ فروشنده» اثر آرتور میلر، نخستین اجرای طولانی مدت «مارجوری پرایم» اثر جردن هریسون، و درام جدید بس وول به نام «آزادی» احیانا هر کدام حداقل پنج نامزدی دریافت می کنند و نمایش های «غول»، «ادیپ» و «اثبات» در رتبه های بعدی قرار دارند. اما داستان مهم تر آن چیزی است که برگه رای درباره ی رابطه درحال تحول برادوی با هالیوود، تاریخ نهادی خود، و اقدامات پرریسک انتخاب ستاره های سینما برای نقش های اصلی در بازسازی های پرفروش نشان داده است. در اینجا ۱۰ سوالی که بر صدر اخبار بزرگ سه شنبه سایه انداخته مطرح گردیده است. جون اسکوئیب مسن ترین بازیگر نامزد امی آیا از اسکات رودین، تهیه کننده، با آغوش باز استقبال خواهد شد؟ ناراحت کننده ترین سؤال روی برگه های رای روز سه شنبه ربطی به هیچ بازیگری ندارد. اسکات رودین، تهیه کننده ۶۷ ساله و برنده اسکار و تونی در سینما، تلویزیون و تئاتر، پس از چهار سال دوری، برگشته است. در سال ۲۰۲۱، گزارش تکان دهنده ای در مجله هالیوود ریپورتر منتشر گردید که در آن چند نفر از کارکنان سابق رودین گفتند او رفتار زشت و پرخاشگرانه ای داشته؛ مثلا بسمت آنها اشیایی را پرتاب می کرد یا فحش می داد. حالا رودین پس از یک وقفه، باردیگر دارد نمایش های برادوی را تهیه می کند و عجیب اینکه حدودا هیچ مقاومت جدی از سوی اهالی تئاتر ندیده است. بعد از گزارش سال ۲۰۲۱، رودین اطلاعیه ای صادر کرد و به خاطر «دردی که رفتار من به صورت مستقیم و غیرمستقیم به افراد وارد کرد» عذرخواهی نمود و اظهار داشت که از کار فعال روی خیلی از پروژه هایی که هنوز نامش بر آنها بود «کنار می کشد». در ماه های بعد، نام او از لیست بلندی از پروژه های تئاتری و سینمایی حذف شد. وی در سال ۲۰۲۵ با تهیه کنندگی نمایش «خرس کوچک جاده ریج» به برادوی بازگشت و الان چندین نمایش در جمع آثار حائز شرایط این فصل دارد، همچون «مرگ فروشنده». لوری متکالف، که در هر دو نمایش نقش دارد، به سبب دفاع عمومی از همکاری خود با رودین و ادامه کار با او، مورد انتقاد تند قرار گرفته است. این داستان فرعی، چیزی را پیچیده می کند که اگر نبود، سالِ رکوردشکنی متکالف خیلی سرراست و بدون دردسر بود. همین طور رای دهندگان تونی را در موقعیتی قرار می دهد که باید اجراها و نمایش هایی را ارزیابی کنند که تهیه کننده نامدارشان برای بسیاری از اعضای جامعه تئاتر، آدمی نه چندان محبوب است. آیا رز بیرن به جمع اندک بازیگرانی می پیوندد که در یک سال نامزد اسکار و تونی می شوند؟ نامزدی اسکار بیرن برای درام تاریک مری برونشتاین به نام «اگر پا داشتم لگدت می زدم» در اوایل سال جاری، او را در جمع بهترین ها قرار داد. نامزدی بهترین بازیگر زن در یک نمایش غیرموزیکال برای «فرشتگان سقوط کرده» او را به لیست تنها ۳۳ بازیگر در تاریخ می افزاید. آخرین بازیگری که در یک سال تقویمی هم نامزد اسکار و هم تونی شد، آدام درایور در سال ۲۰۱۹ برای فیلم «بلکککلنزمن» و نمایش «این را بسوزان» بود. آخرین زنی که به این موفقیت دست یافت، لوری متکالف در سال ۲۰۱۸ برای فیلم «لیدی برد» و نمایش «سه زن بلندقامت» بود؛ سالی که برای سریال «روزان» هم نامزد امی شد. شش بازیگر ـ فردریک مارچ، شرلی بوت، آدری هپبورن، الن برستین، مرسدس روئل و جودی دنچ ـ هر دو جایزه را در یک سال برده اند. شش بازیگر دیگر هم یکی از دو جایزه را برده و برای هر دو نامزد شده اند: مورین استیپلتون، جیسون روباردز، کاترین هپبورن، لیندا هانت، گلن کلوز و متکالف. کارا یانگ در نمایش «اثبات» هدف بزرگ تر بیرن رسیدن به یک سه گانه است او رقیبی جدی برای امی بهترین بازیگر زن کمدی برای سریال «افلاطونی» اپل تی وی پلاس است. اگر رای دهندگان تونی و امی به او روی آورند، بیرن تنها دهمین بازیگری خواهد شد که در یک سال نامزد اسکار، امی و تونی می شود. مورین استیپلتون نخستین نفری بود که در سال ۱۹۵۹ به این موفقیت رسید (برای فیلم «قلب های تنها»، نمایش «باد سرد و گرم» و نمایش «همه مردان پادشاه»)، باآنکه در هر سه مورد شکست خورد. هشت نفری که پس از او آمدند عبارتند از: جیسون روباردز (۱۹۷۸)، جاد هیرش (۱۹۸۱)، گلن کلوز (۱۹۸۴)، هلن میرن (۱۹۹۵)، پل نیومن (۲۰۰۳)، لورا لینی (۲۰۰۴)، آلن آلدا (۲۰۰۵) و لوری متکالف (۲۰۱۸). پنج نفر از این ۹ نفر حداقل یکی از سه نامزدی خویش را به پیروزی تبدیل کردند. روباردز اسکار برد، هیرش و لینی هر کدام امی را بردند، و کلوز و متکالف هر کدام تونی را بردند ـ که سابقه ای قابل توجه برای شانس بیرن در هر سه رقابت است. در مورد لوری متکالف صحبت شد، آیا او می تواند رکودها را بشکند؟ متکالف سال جاری احتمال نامزدی دو تونی را برای نمایش های «خرس کوچک جاده ریج» و «مرگ فروشنده» دارد. به نظر می آید در دومی (به عنوان بازیگر نقش مکمل زن در یک نمایش غیرموزیکال) بعد از نظر کمیته، نامزدی او قطعی باشد. اگر او برای هر دو اثر نامزد شود، هفتمین بازیگری خواهد بود که در یک سال دو نامزدی بازیگری در تونی کسب می کند، به جمع آماندا پلامر (۱۹۸۲)، دانا آیوی (۱۹۸۴)، کیت برتون (۲۰۰۲)، جان ماکسول (۲۰۱۰)، مارک رایلنس (۲۰۱۴) و جرمی پاپ (۲۰۱۹) می پیوندد. جالب اینجاست که او می تواند همین کار را در جوایز امی هم انجام دهد: با نامزدی بهترین بازیگر نقش مکمل زن در کمدی برای سریال «اشتباهات بزرگ» نتفلیکس و بهترین بازیگر نقش مکمل زن در مینی سریال «هیولا: داستان اد گین». فصل های چندنامزدی امی برای او تازگی ندارد. در سال ۲۰۱۶، او سه نامزدی برای سریال های «وضعیت رو به بهبود»، «هوراس و پیت» و «تئوری بیگ بنگ» دریافت کرد. اما این که در یک سال دو نامزدی تونی و دو نامزدی امی داشته باشد، بی سابقه است. اگر هر دو نهاد رای دهنده از او حمایت کنند، متکالف در یک رده بندی تک نفره قرار می گیرد. آیا لی میشل عاقبت نخستین نامزدی تونی خویش را برای نمایش «شطرنج» به دست می آورد؟ کمتر خط داستانی در برادوی به این اندازه پر از تنش و حاشیه است. میشل در نوجوانی برای نمایش «بیداری بهاری» نامزد نشد. بعدها وقتی در نمایش «دختر خنده دار» جایگزین بازیگر دیگری شد، همه از او تعریف کردند و کارش به یک پدیده فرهنگی تبدیل شد، اما هیچ گاه نامش در فهرست نامزدهای تونی نیامد (متأسفانه شرایطش را نداشت). حالا وی در نمایش «شطرنج» بازی می کند؛ موزیکالی که سال ها با مشکل روبرو بوده و آهنگ هایش را اعضای گروه آبا ساخته اند. این نمایش نزدیک به چهل سال است که دنبال یک بارِ موفق در برادوی می گردد. حالا رای دهندگان تونی یک فرصت عالی برای دادن یک فرصت باردیگر (بازگشت پیروزمندانه) درست جلوی چشمشان دارند.آیا جون اسکوئیب، در ۹۶ سالگی، به مسن ترین بازیگر نامزد تونی در تاریخ تبدیل می شود؟ نقش اسکوئیب در نمایش «مارجوری پرایم» یکی از پر بحث ترین اجراهای این فصل است. وی در ۹۶ سالگی، یک نامزدی رکورد تونی را ثبت می کند. رکورد فعلی در اختیار لوئیس اسمیت است که در سال ۲۰۲۰ در ۸۹ سالگی برای نمایش «میراث» نامزد شد (و جالب این که او نقش «مارجوری پرایم» را در نسخه سینمایی بازی کرده بود) و از سیسیلی تایسون پیشی گرفت که در سال ۲۰۱۳ در سن ۸۸ سالگی برای نمایش «سفر به بونتیفول» نامزد شده بود. هم اسمیت و هم تایسون برنده جایزه شدند. اسکوئیب مالک این رکورد خواهد شد و برپایه گفتگو با اشخاصی که به رای دهندگان نزدیک هستند، به نظر می آید این مورد حدودا قطعی باشد. آیا کارا یانگ رکورد تاریخی خویش را تمدید خواهد کرد؟ اگر روز سه شنبه کارا یانگ نامزد شود، این پنجمین سال متوالی است که نامزد دریافت جایزه می شود و رکورد خودش را برای بازیگران زن سیاه پوست در جوایز اسکار، امی و تونی بیشتر می کند. در تاریخ مراسم های بزرگ «تاج سه گانه»، هیچ بازیگر زن سیاه پوستی در سه سال پشت سر هم، در یک رشته مشخص، در هیچ مراسم مهمی (از جمله اسکار و امی) برنده نشده است. اکنون در برادوی، یانگ دو سال پی در پی است که تونی برده است؛ اولی برای نمایش «پورلی پیروزمند» و دومی برای نمایش «هدف». شاید خودش بتواند سه تایی کند و سومین سال را هم ببرد؟ آیا دنی برستین رکورد بیشترین نامزدی بازیگری مرد در تاریخ تونی را می شکند؟ دنی برستین که برای نمایش «مارجوری پرایم» رقابت می کند، اکنون با هشت نامزدی، همراه با جیسون روباردز، پرافتخارترین بازیگر مرد تاریخ تونی است. وی در رده چهارم همه دوره ای ها قرار دارد و با پنج نفر دیگر مشترکاً هشت نامزدی دارد: روباردز، پتی لوپن، کالین دوهورست، جین الکساندر و کلی اوهارا (که خود اوهارا برای نمایش «فرشتگان سقوط کرده» در رشته بهترین بازیگر زن رقابت می کند). اگر برستین نامزد شود (و احیانا اوهارا هم)، این نهمین نامزدی حرفه ای آنها خواهد بود و با رزماری هریس برای مقام سوم لیست همه وقت نامزدی های بازیگری تونی مشترک می شوند. آیا تغییر رده استفانی سئو از نقش مکمل به نقش اول به شانس وی در نمایش «راکی هارور پیکچر شو» کمک می نماید یا لطمه می زند؟ این قماری است که می تواند سرنوشت بعضی از فصل های تونی را تعیین کند. بهترین بازیگر نقش مکمل زن در یک موزیکال یکی از دسته بندی های قابل پیش بینی تر برگه رای است، و نقش جانت در این نمایش (که به صورت سنتی در این رده طبقه بندی می شد) برای سئو حدودا قطعی بود. در عین حال، بعد از آنکه کمیته آنرا نقش اول تشخیص داد، آن دسته، برعکس، میدانی بی رحمانه با رقبایی از کایسی لوی در «رگ تایم» تا مارلا میندل در «تایتانیک» دارد. آیا این ستاره نامزد اسکار برای فیلم «همه چیز، همه جا به یک باره» هنوز می تواند راهی به این میدان پیدا کند؟ آیا «دو غریبه (کیکی را در سراسر نیویورک حمل می کنند)» و «غول» دو نمایش شکست ناپذیر هستند؟ روی کاغذ، نمایش «پسران گمشده» باید پیشتاز باشد. نمایش خون آشامی آردن قدرت دارد، بودجه اش بالاست و ۱۱ نامزدی از جوایز حلقه منتقدان بیرونی گرفته که بیش از همه است. اما نمایش «دو غریبه (کیکی را در سراسر نیویورک حمل می کنند)» تبدیل به گزینه ضعیفی شده که همه دوستش دارند؛ یک موزیکال کوچک و بی ریا که رای دهندگان تونی همیشه آنرا به رقبای پرزرق و برق ترجیح داده اند نخستین نمایش مارک روزنبلات با بازی جان لیسگو، بازیگر کهنه کار، در نقش رولد دال (که خیلی هم دربارهاش صحبت شده) به برادوی می آید. این نمایش قبلاً جایزه اولیویه را برده و بحث های زیادی درباره ی یهودستیزی به راه انداخته که از زمان اجرای لندنش هم بیشتر شده است. اما رقبایی هم دارد، مخصوصاً نمایش «آزادی» که درباره ی فمینیسم دهه ۷۰ است و با وجود این که در ارتباط با دهه ها پیش می شود، هنوز هم به روز و قابل بحث است. نمایش «بعدازظهر سگی» آیا جین اسمارت می تواند مخفیانه وارد ترکیب بهترین بازیگر زن در یک نمایش غیرموزیکال برای «مرا ایزی صدا کن» شود؟ جین اسمارت چند فصل اخیر جوایز امی را به عنوان پیشتاز غیرقابل رقابت سریال «هک ها» گذرانده است. نمایشی که او امیدوار است با آن تونی بگیرد، «مرا ایزی صدا کن» نام دارد. این نمایش تک نفره است و جیمی واکس آنرا نوشته. اوایل همین فصل روی صحنه رفت و نقدهای خوبی گرفت، ولی رای دهندگان به طور معمول به تولیدات جدیدتر توجه بیشتری می کنند. سوال اینست که آیا تعداد کافی از رای دهندگان تونی فرصت کردند این نمایش را پیش از پایان اجرا ببینند؟ آیا بازیگران سریال «خرس» ـآیو ادبیری، جان برنتال و ایبن ماس-بچراک ـ می توانند هم در تونی و هم در امی یک سال نامزد شوند، یا همه آنها «اخراج» خواهند شد؟ آیو ادبیری، برندهٔ امی، نخستین بار در برادوی با نمایش بازسازی شدهٔ «اثبات» روی صحنه رفت. این نمایش نقدهای خوبی گرفت، اما شاید آنقدر فرصت نکرد که بتواند یکی از جایگاه های پرطرفدار بهترین بازیگر زن در یک نمایش غیرموزیکال را به دست بیاورد، مخصوصاً با این همه رقابت سنگین. اما همبازی هایش در سریال «خرس»، جان برنتال و ایبن ماس-بچراک، حدودا در وضعیت مشابهی هستند. هر دوی آنها در نخستین اجرای برادوی نمایش «بعدازظهر سگی» حضور دارند و هر دو هنوز هم برای سریال «خرس» از شبکه اف ایکس گزینه های ثابت امی هستند. ماس-بچراک قبلاً دو بار برای این سریال برنده شده است. نقدهای «بعدازظهر سگی» بیشتر مختلط بوده، و رشته بهترین بازیگر نقش مکمل مرد در یک نمایش غیرموزیکال یکی از رقابتی ترین بخش های رای گیری است. اگر بخواهم شرط ببندم، می گویم برنتال از بین این سه نفر بیشترین شانس را دارد. آیا پاتریک بال، لباس پزشکی سریال «پیت» را با نامزدی تونی عوض می کند؟ اجرای بال در نمایش «بکی شاو» درست در زمانی انجام شد که سریال درام پزشکی وی در اچ بی او به نام «پیت» او را به عنوان یکی از چهره های تلویزیونی موفق سال تثبیت کرد. رای دهندگان تونی عادت دارند بازیگران را دقیقاً در این نقطه عطف فرهنگی به رسمیت بشناسند. جوایز تونی ۲۰۲۶ روز یکشنبه ۷ ژوئن در سالن موسیقی رادیو سیتی انجام خواهد شد. پیش بینی های غائی تونی در زیر آمده است.مجموعه جوایز ورایتی: اسکارها بهترین موزیکال - «پسران گمشده» - «اشمیگادون!» - «تایتانیک» - «دو غریبه (کیکی را در سراسر نیویورک حمل می کنند)» جایگزین: «ساحل ها» بهترین نمایش غیرموزیکال - «نرده های پلکان» - «غول» - «آزادی» - «خرس کوچک جاده ریج» جایگزین: «ترس از ۱۳» بازسازی موزیکال - «گربه ها: بال جلیکل» - «رگ تایم» - «راکی هارور پیکچر شو» جایگزین: «شطرنج» بازسازی نمایش غیرموزیکال - «بکی شاو» - «حشره» - «مرگ فروشنده» - «مارجوری پرایم» - «ادیپ» جایگزین: «اثبات» بازیگر مرد (موزیکال) - نیکلاس کریستوفر، «شطرنج» - لوک ایوانز، «راکی هارور پیکچر شو» - جاشوا هنری، «رگ تایم» - سام تاتی، «دو غریبه (کیکی را در سراسر نیویورک حمل می کنند)» - براندون یورانوویتز، «رگ تایم» جایگزین: ال جی بنت، «پسران گمشده» بازیگر مرد (نمایش غیرموزیکال) - آدرین برودی، «ترس از ۱۳» - ناتان لین، «مرگ فروشنده» - جان لیسگو، «غول» - دنیل رادکلیف، «هر چیز درخشان» - مارک استرانگ، «ادیپ» جایگزین: جان برنتال، «بعدازظهر سگی» بازیگر زن (موزیکال) - سارا چیس، «اشمیگادون!» - کایسی لوی، «رگ تایم» - لی میشل، «شطرنج» - مارلا میندل، «تیتانیک» - کریستیانی پیتس، «دو غریبه (کیکی را در سراسر نیویورک حمل می کنند)» جایگزین: استفانی سئو، «راکی هارور پیکچر شو» بازیگر زن (نمایش غیرموزیکال) - رز بیرن، «فرشتگان سقوط کرده» - کری کون، «حشره» - سوزانا فلاد، «آزادی» - لسلی منویل، «ادیپ» - لوری متکالف، «جاده خرس کوچک ریج» جایگزین: کلی اوهارا، «فرشتگان سقوط کرده» بازیگر نقش مکمل مرد (موزیکال) - علی لو بورزگی، «پسران گمشده» - مکس کلیتون، «اشمیگادون!» - جیم پارسونز، «تیتانیک» - بن لوی راس، «رگ تایم» - آندره د شیلدز، «گربه ها: بالهی جلیکل» جایگزین: سیدنی جیمز هارکورت، «گربه ها: باله جلیکل» بازیگر نقش مکمل مرد (نمایش غیرموزیکال) - کریستوفر ابوت، «مرگ فروشنده» - دنی برستین، «مارجوری پرایم» - الیوت لوی، «غول» - روبن سانتیاگو-هادسون، «جو ترنر آمده و رفته» - چارلی تورستون، «آزادی» جایگزین: آلدن ارنرایک، «بکی شاو» بازیگر نقش مکمل زن (موزیکال) - شوشانا بین، «پسران گمشده» - آنا گاستایر، «اشمیگادون!» - مککنزی کورتز، «اشمیگادون!» - نیچل لوئیس، «رگ تایم» - تمپرس چسیتی مور، «گربه ها: بالهی جلیکل» جایگزین: هانا کروز، «شطرنج» بازیگر نقش مکمل زن (نمایش غیرموزیکال) - بتسی آیدم، «آزادی» - لیندا اماند، «بکی شاو» - لوری متکالف، «مرگ فروشنده» - جون اسکوئیب، «مارجوری پرایم» - کارا یانگ، «اثبات» جایگزین: سینتیا نیکسون، «مارجوری پرایم» کارگردانی (موزیکال) - مایکل آردن، «پسران گمشده» - لیر دبسون، «رگ تایم» - کریستوفر گاتلی، «اشمیگادون!» - تیم جکسون، «دو غریبه (کیکی را در سراسر نیویورک حمل می کنند)» - ژیلون لوینگستون و بیل راوخ، «گربه ها: بالهی جلیکل» جایگزین: *سم پینکلتون، «راکی هارور پیکچر شو» کارگردانی (نمایش غیرموزیکال) - نیکلاس هایتنر، «غول» - رابرت ایک، «ادیپ» - ان کافمن، «مارجوری پرایم» - جو مانلو، «مرگ فروشنده» - ویتنی وایت، «آزادی» جایگزین: تریپ کالمن، «بکی شاو» موسیقی و ترانه های اورجینال - «ساحل ها» - «پسران گمشده» - «ملکه ورسای» - «اشمیگادون!» - «دو غریبه (کیکی را در سراسر نیویورک حمل می کنند)» جایگزین: «اثبات» کتاب موزیکال - «پسران گمشده» - «اشمیگادون!» - «تایتانیک» - «دو غریبه (کیکی را در سراسر نیویورک حمل می کنند)» جایگزین: «شطرنج» طراحی رقص - «گربه ها: بالهی جلیکل» - «پسران گمشده» - «رگ تایم» - «راکی هارور پیکچر شو» - «اشمیگادون!» جایگزین: «مشت»منبع: ورایتی ترجمه: زینب کاظم خواه منبع: matabnama.ir 1405/02/14 16:36:00 0.0 / 5 33 تگهای خبر: پزشك , پزشكی , تولید , قلب این مطلب مطب نما را می پسندید؟ (0) (0) X تازه ترین مطالب مطب نما راب راینر برای آخرین بار ترامپ را به سخره گرفت مستند کشور دوست با تأکید بر روایت کادر درمان در جنگ رمضان شبکه های فارسی زبان ماهواره، محصولات سینمای ایران را یکساعت پس از پخش، می دزدند دو خبر جدید از دفتر موسیقی نظرات بینندگان مطب نما در مورد این مطلب نظر شما در مورد این مطلب نام: ایمیل: نظر: سوال: = ۴ بعلاوه ۱